Libro
Días de ocio en la Patagonia
(1893) William H. Hudson
La línea del horizonte ediciones
"...vagaba polo campo... sen propósito algún máis, que o me recrear"
Recordos do quilmeño William H. Hudson dos meses da súa estadía moza en Rio Negro. As chairas... monótonas e grises paisaxes de Río Negro, imperecedeiras para el, en contraste coas que, ainda que, grandes e fermosas, se difuminan no recordo.
Naufraxio do barco na costa de Rio Negro, accidente balístico... e unha natureza plena de cantos de paxaros
Unha prosa elegante (traducción de Ricardo Martínez Llorca)
O lirismo que Hudson experimenta na soedade da Patagonia é o regreso a un estado mental primitivo: a condición mental do verdadeiro salvaxe, en harmonía perfecta coa Natureza. Insistencia hudsoniana en que o salvaxe ten unha mente infantil, (cos prexuízos decimonónicos do civilizado occidente coas comunidades nativas) pois a intelixencia do mundo civilizado sería un obstáculo para a supervivencia.
A esforzada vida do colono no Val do Rio Negro. A loita contra a natureza, sen idealizacións... o nacemento dun pobo. O humanismo de Hudson, a dureza e dificultades da subsistencia acicates da felicidade e a satisfacción humana.
"Me encantaba comprobar que mi mente no necesitaba del estímulo de tantos telegramas diarios o del debate de remotas probabilidades para no entrar en letargo. Las cosas que antes me atraían muy poco eran ahora las dueñas de mis pensamientos, me suministraban gratas emociones. ¡Qué saludable y humano me parecía descubrir el interés por las crónicas del pueblo, la vida doméstica, los placeres sencillos, las inquietudes y luchas de la gente con quién vivía!"
"Porque desde el momento en que las personas empiezan a cultivar la tierra, a introducir el ganado y a matar a los animales salvajes (...) desde ese momento está en confrontación con la naturaleza"
A caza, a vida salvaxe, a natureza, a dureza da vida...


No hay comentarios:
Publicar un comentario